Christian Family

آیا حزقیال نبی بشقاب پرنده و موجودات سیارات دور دست را مشاهده کرده بود؟ (حزقیال فصل ۱ آیات ۵- ۲۸) نویسنده مقاله: مهران پورپشنگ (کشیش کلیسای ایرانیان شادی در جنوب کالیفرنیا) حزقیال نبی هم عصر با ارمیا نبی بود. اما از ارمیاء جوان تر. او در سال ۵۹۷ میلادی اسیر گردید و به بابل برده شد. حزقیال نبی از “موجودات زنده” سخن گفته که شبیه انسان بودند. آن موجودات به سرعت برق به عقب و جلو حرکت می کردند (حزقیال فصل ۱ آیه ۱۴). وقتی آن موجودات زنده حرکت می کردند، بالاتر از سطح زمین بودند (آیه ۱۹). آن ها دارای چرخ بودند. وقتی موجودات زنده حرکت می کردند، چرخ ها هم با آن ها حرکت می کردند. هنگامی که از مین برمی خاستند، چرخ ها نیز برمی خاستند (آیه ۲۰). برخی معتقدند که حزقیال شاهد موجودات سیارات دیگر بوده است. آیا این اعتقاد درست است؟ یک. حزقیال نبی گزارش داد که خداوند رویایی به او نشان داد (فصل ۱ آیه ۲). بنابراین او شاهد بشقاب پرنده نبوده است. دوم. آنچه حزقیال در رویا مشاهده کرد، پدیده های فیزیکی نبودند، بلکه صرفا جنبه نمادین و سمبولیک داشت. سوم. موجودات زنده دارای بال ها و پنجه های پاه...

تخت قضاوت مسیح یعنی چه؟ رومیان ۱۴: ۱۰-۱۲۲ می گوید “همه پیش مسند مسیح حاضر خواهیم شد…پس هر یکی از ما حساب خود را به خداا خواهد داد.” دوم قرنتیان ۵ : ۱۰ به ما می گوید “زیرا لازم است که همه ما پیش مسند مسیح حاضر شویم تا هر کس اعمال بدنی خود را بیابد بحسب آنچه کرده باشد چه نیک چه بد.” در مضمون واضح است که هر دو قسمت کلام خطاب به مسیحیان است، نه بی ایمانان. بنابراین تخت قضاوت مسیح، در مورد حساب پس دادن ایمانداران به مسیح است برای زندگیشان. تخت قضاوت مسیح نجات را تعیین نمی کند، نجات  با قربانی شدن مسیح بجای ما (۱ یوحنا ۲: ۲) و با ایمان ما به او (یوحنا ۳: ۱۶) صورت گرفته است. همه گناهان ما بخشیده شده اند، و ما هرگز بخاطر آنها محکوم نخواهیم بود(رومیان ۸: ۱). ما نباید به تخت قضاوت مسیح بعنوان این نگاه کنیم که خدا گناهان ما را داوری می کند، اما در عوض باید اینطور نگاه کنیم که خدا به ما برای زندگیمان پاداش می دهد. بله، چنانکه کتاب مقدس می گوید، ما باید حساب خود را پس بدهیم. قسمتی از این حساب جواب برای گناهانیست که کرده ایم. اما بهر حال، این تمرکز اولیه تخت قضاوت مسیح نیست. در ح...

این کشیش ، خود را شبیه به یک شخص فقیر و بی‌ خانمان با لباس‌های ژولیده در می آورد و روزی که قرار بوده اسمش بعنوان کشیش جدید یک کلیسای ده هزارنفری اعلام شود با همین قیافه به کلیسا می رود...  خودش ماجرا رو اینطور تعریف میکند ؛ نیم ساعت قبل از شروع جلسه به کلیسا رفتم، به خیلی ها سلام کردم اما فقط ۳ نفر از این همه جمعیت جواب سلام من را دادند... به خیلی ها گفتم، گرسنه هستم اما هیچکس حاضر نشد یک دلار به من کمک کند... سپس وقتی رفتم توی ردیف جلو بشینم، انتظامات کلیسا از من خواست که از  آنجا بلند شوم و به عقب برگردم.... به هر حال وقتی شبان کلیسا اسم کشیش جدید رو اعلام میکند ،تمام کلیسا شروع به کف زدن میکنند و این مرد ژولیده از جای خود بلند میشود و با همین قیافه به جلوی کلیسا دعوت می شود ....  مردم با دیدن او سرهایشان را از خجالت خم میکنند، عده ای هم گریه میکنند و این مرد سخنانش رو با خواندن بخشی از انجیل متی باب ۲۵ آیات۳۱ تا ۴۶ آغاز میکند : گرسنه بودم، غذا دادید...تشنه بودم، آب دادید...مریض بودم به عیادتم آمدید...!!! خیلی ها به کلیسا می روند، اما شاگرد و پیرو راستین عیسی مسیح ن...

کتاب مقدس می گوید که خدا امروزه هم با مردم سخن می گوید( خروج 2 : 14 ، یوشع 1: 1 ، داوران 6 : 18، 1 سموئیل 3 : 11 ، 2 سموئیل 2 : 1 ، ایوب 40 : 1 ، اشعیا 7 : 3 ، ارمیا 1 : 7 ، اعمال 8 : 26 و 9: 15 – این فقط نمونة کوچکی است). دلیل کتاب مقدسی وجود ندارد که بگوید خدا امروزه نمی تواند با مردم بطور قابل شنیدن صحبت کند. باید بیاد داشته باشیم که صدها باری که کتاب مقدس صحبت کردن خدا را ثبت کرده است در طی 4000 سال در تاریخ بوده. اینکه خدا بطور قاب ل شنیدن با گوش ما صحبت کند امری استثنایی است و قانون نیست. حتی در نوشته های کتاب مقدسی که در بارة صحبت کردن خدا ست، همیشه واضح نیست که آیا با کلمات قابل شنیدن بوده و یا با صدایی درون قلب شخص و یا با تاثیر روی فکر او. خدا امروزه هم با مردم صحبت می کند. خدا اول از همه بوسیلة کلامش صحبت می کند (2 تیموتاوس 3 : 16-17). اشعیا 55 : 11 به ما می گوید "همچنان کلام من که از دهانم صادر گردد خواهد بود. نزد من بی ثمر نخواهد برگشت، بلکه آنچه را که خواستم بجا خواهد آورد و برای آنچه آنرا فرستادم کامران خواهد گردید." کتاب مقدس کلام خدا را ثبت می کند، ه...

بنظر می آید که خدا همة مردم دنیا را دوست دارد (یوحنا 3: 16، 1 یوحنا 2: 2، رومیان 5: 8). این محبت شرطی نیست، بلکه فقط بخاطر این است که خدا محبت است (1 یوحنا 4: 8، 16). محبت خدا برای همة انسانها بخاطر این حقیقت است که خدا رحمتش را با عدم عکس العمل سریع به گناهان بشر نشان می دهد (رومیان 3: 23، 6: 23). محبت خدا به دنیا با این حقیقت نشان داده می شود که به آنها فرصت می دهد تا توبه کنند (2 پطرس 3: 9). بهرحال محبت خدا به دنیا معنی اش ندی ده گرفتن گناه نیست. خدا داور هم هست (2 تسالونیکیان 1: 6). گناه نمی تواند تا ابد بدون تنبیه بماند (رومیان 3: 25-26). بیشترین محبت ابدی خدا در رومیان 5: 8 بیان شده است، "خوشابحال کسیکه خداوند گناهرا بوی محسوب نفرماید". هر کس که محبت خدا را ندیده بگیرد و مسیح را بعنوان نجات دهنده ای که جان او را خریده است رد کند (2 پطرس 2: 1) تا ابد مورد غضب خدا قرار می گیرد (رومیان 1: 18) و نه مورد محبت او ( رومیان 6: 23). خدا همه را بدون شرط اینطور دوست دارد که رحمتش را به همه با نابود نکردن آنی آنها بخاطر گناهانشان نشان داده است. در عین حال، خدا فقط "مح...

آیا وقتی کسی نجات پیدا میکند، برای همیشه نجات یافته است؟ وقتی مردُم عیسی مسیح را به عنوان نجات دهندۀ خود میپذیرند، میان آنان و خداوند رابطهای برقرار میشود که خود تضمین کنندۀ ابدی نجات آنهاست. بخشهای متعددی از کلام خدا این حقیقت را روشن میکنند. الف) رومیان 8 : 20 میگوید: "و آنانی را كه از قبل معين فرمود، ايشان را هم خواند و آنانی را كه خواند ايشان را نيز عادل گردانيد و آنانی را كه عادل گردانيد، ايشان را نيز جلال داد".  این آیه به ما میگوید از همان لحظهای که خداوند ما را انتخاب نمود، مثل این بود که در حضور او در آسمان جلال یافتیم. هیچ چیزی نمیتواند، حتی یک روز، ایماندار را از جلال یافتن باز دارد چرا که خداوند این را در آسمان مقرّر کرده است. وقتی شخصی عادل شمرده شد، از آنجایی که در آسمان جلال یافته است، نجات او نیز تضمین یافته و در امن و امان است. ب) پولس در رومیان 8 : 33 – 34 دو سئوال بسیار اساسی میپرسد: "كيست كه بر برگزيدگان خدا مدّعی شود؟ آيا خدا كه عادل كننده است؟ كيست كه بر ايشان فتوا دهد؟ آيا مسيح كه مُرد بلكه نيز برخاست، آنكه به دست راست خدا ...

پنطیکاست! این کلمه برای هر مسیحی، در هر جا، یادآور منظرۀ پرشکوه قرارگیری زبانه‌های آتش بر سر مسیحیان اولیه و افاضۀ عطای شگفت‌انگیز زبان‌ها به‌عنوان نشانۀ افاضۀ روح‌القدس می‌باشد. این رویدادها در باب دوم کتاب اعمال رسولان ثبت شده است. اما آیا یادآوری این صحنۀ حیرت‌انگیز کافی است؟ آیا نباید معنی عمیق‌تر این رویداد را جستجو کرد؟ این واقعه چه مفهومی برای آنانی که آنجا حاضر بودند، داشت؟ و امروز چه مفهومی برای ما دارد؟ پنطیکاست در اصل واژه‌ای است یونانی به معنی پنجاه. این کلمه در ترجمۀ یونانی تورات، نام یکی از سه عید بزرگ یهودیان بود. در زبان عبری، این عید را "عید هفته‌ها" می‌نامیدند که شرح آن در لاویان باب ۲۳ و تثنیه باب ۱۶ آمده است. این دورۀ پنجاه روزه که منتهی به این عید می‌شد (نام پنطیکاست یا پنجاهه به همین جهت بر آن گذارده شده است)، از فردای آخرین شنبۀ عید پِسَح (فِصَح) آغاز می‌شد. در اولین روز این پنجاهه، اولین بافه از نوبر گندم را همراه با برۀ قربانی به حضور خداوند می‌آوردند. در روز پنجاهم، یعنی در روز پنطیکاست، دو گِردۀ نان که با خمیرمایه و ب...